Fiil kök ve gövdeleri
Fiil kökü daha küçük anlamlı parçaya ayrılamayan temel eylem birimidir. Fiil gövdesi ise köke yapım eki getirilerek oluşturulan yeni fiil biçimidir.
- gel-
- yaz-
- baş-la-
- temiz-le-
- gör-üş-
28 konu
Fiil kökü daha küçük anlamlı parçaya ayrılamayan temel eylem birimidir. Fiil gövdesi ise köke yapım eki getirilerek oluşturulan yeni fiil biçimidir.
Fiilden fiil yapım ekleri bir fiilden yeni bir fiil türetir. Ettirgenlik, dönüşlülük, işteşlik, olumsuzluk dışı anlam genişlemeleri veya tekrarlılık gibi anlamlar verebilir.
İsimden fiil yapım ekleri bir isim, sıfat veya ad soylu kelimeden fiil oluşturur. Türkçede özellikle -la/-le, -lan/-len, -laş/-leş ekleri yaygındır.
Fiilden isim yapım ekleri eylemlerden isim veya sıfat türetir. Eylemin sonucu, yapan kişi, araç, yer veya soyut adı ifade edilebilir.
İsimden isim yapım ekleri isimlerden yeni isimler veya sıfatlar türetir. Meslek, yer, araç, soyutluk, küçültme veya aitlik anlamı verebilir.
Türkçede ekler yalnızca biçimsel parçalar değildir; kelimeye yeni anlam, ilişki, görev, zaman, kip veya kişi bilgisi katar. Yapım ve çekim eklerinin işlevleri ayrı değerlendirilir.
Türkçede zaman ekleri yalnızca zamanı değil, alışkanlık, kesinlik, duyum, niyet, tahmin ve anlatıcının bilgi kaynağını da gösterebilir. Bu yüzden zamanlar anlam yönünden karşılaştırılarak öğrenilmelidir.
Geniş zaman düzenli yapılan eylemler, genel doğrular, karakteristik özellikler ve bağlama göre tahmin ifade eder.
Şimdiki zaman eki -yor, planlanmış veya yakında gerçekleşecek olaylar için gelecek anlamıyla kullanılabilir. Zaman ifadesi bu anlamı netleştirir.
Gelecek zaman yalnızca gelecekteki olayı değil, konuşanın niyetini, kararını veya güçlü tahminini de anlatabilir.
Görülen geçmiş zaman doğrudan bilinen veya kesin aktarılan geçmişi; öğrenilen geçmiş zaman duyulan, sonradan fark edilen veya çıkarılan geçmişi anlatır.
Hikâye birleşik zamanı, bir zaman veya kip ekine ek-fiilin geçmiş biçiminin gelmesiyle kurulur. Geçmişte süren, alışkanlık olan veya daha önce tamamlanmış eylemleri anlatır.
Rivayet birleşik zamanı, eylemin duyum, aktarım, sonradan fark etme veya anlatı havası ile verildiğini gösterir. -mış ek-fiili zaman veya kip yapısına eklenir.
Şart birleşik zamanları bir eylemi koşula bağlar. Gerçekleşebilir koşul, varsayım veya geçmişte gerçekleşmemiş koşul anlamları oluşturabilir.
Ek-fiil isim cümlelerine geçmiş, rivayet ve şart anlamı kazandırır. Böylece isim ya da sıfat yüklemleri farklı zaman ve kiplerde kullanılabilir.
Gereklilik kipi zorunluluk, tavsiye, uygunluk veya güçlü beklenti ifade eder. Kişi ekleriyle çekimlenerek konuşanın öznesine göre kullanılır.
Dilek-şart kipi koşul, dilek, varsayım veya istek anlamı verebilir. Cümlenin devamı ve bağlam anlamı belirler.
İstek kipi konuşanın ya da konuşma grubunun isteğini, önerisini veya niyetini bildirir. Günümüz Türkçesinde özellikle birinci kişi biçimleri sık kullanılır.
Emir kipi farklı kişilere göre değişen biçimler alır. İkinci tekil en yalın biçimdir; ikinci çoğul veya saygı biçimleri daha naziktir.
Yeterlilik yapısı yapabilme, izin ve olasılık bildirir. Olumlu biçim -(y)abil/-(y)ebil; olumsuz biçim çoğu zaman -ama/-eme; soru biçimi ise soru ekiyle kurulur.
Türkçede olasılık ve çıkarım 'olabilir', 'olmalı', 'olsa gerek', 'galiba', 'herhâlde' gibi yapılarla verilir. Kesinlik derecesi kullanılan yapıya göre değişir.
Zorunluluk yapıları bir eylemin yapılmasının gerekli olduğunu anlatır. 'Zorunda' ve 'mecbur' daha güçlü dış baskı; 'gerek' ve 'lazım' daha genel gereklilik bildirir.
Ettirgen çatı, bir işi öznenin kendisinin yapmadığını, başkasına yaptırdığını veya birinin yapmasına neden olduğunu gösterir.
Edilgen çatı, eylemi yapan kişiden çok eylemin kendisini veya etkilenen varlığı öne çıkarır. Türkçede -ıl/-il/-ul/-ül veya -n ekleriyle kurulabilir.
Dikkat: -n ve -l ekleri her zaman edilgenlik kurmaz. Bazı fiiller dönüşlü veya kalıplaşmış olabilir: 'yıkanmak' dönüşlü, 'yapılmak' edilgendir.
Dönüşlü çatı, öznenin yaptığı işten yine öznenin etkilendiğini gösterir. Genellikle -n veya -ıl ekleriyle kurulur.
İşteş çatı, eylemin birden fazla özne tarafından karşılıklı veya birlikte yapıldığını bildirir. Çoğu zaman -ış/-iş/-uş/-üş ekiyle kurulur.
Oldurgan yapı geçişsiz fiili geçişli hâle getirir; ettirgen yapı ise bir işi başkasına yaptırma veya yaptırılmasına neden olma anlamı verir. Biçimler benzer olsa da anlam farkı önemlidir.
Fiilimsiler fiil kök veya gövdelerinden türeyen, fiil anlamını koruduğu hâlde cümlede isim, sıfat veya zarf görevinde kullanılan yapılardır. Türkçede uzun ve yoğun cümle kurmanın temel araçlarındandır.
Çift dilli kısa hikayeler oku ve bu yapıları gerçek cümlelerde gör.